Linux RH442 - Wstęp - Zakres wiedzy jaką trzeba posiadać.

EX442 jest jednym z egzaminów firmy RedHat, gdzie skupiono się na tematyce wydajności i tuningu środowiska. Egzamin ten obejmuje wiedzę dotyczącą wykorzystania narzędzi systemowych w taki sposób, by działanie systemu operacyjnego odbywało się w możliwie najsprawniejszy sposób. Należy tak zmodyfikować system poprzez odpowiednie  skonfigurowanie parametrów,  by odniosło to efekt wydajnościowy. Aby mieć możliwość zdawania tego egzaminu trzeba posiadać certyfikat RHCE. Egzamin trwa 4 godziny, a jego zdanie polega na zdobyciu co najmniej 70 punktów ogólnych rozwiązując zadania dotyczące optymalizacji działania systemu. W skład wiedzy potrzebnej do zdania tego egzaminu wchodzą też umiejętności wykorzystania narzędzi monitorujących.



Zakres wiedzy jaką trzeba posiadać :

1. Używanie narzędzi monitorujących takich jak vmstat, iostat, mpstat, sar, gnome-system-monitor, top, powertop i innych służących do analizy i raportowania stanu systemu oraz zachowania aplikacji.
2. Konfigurowanie systemu do udostępniania wskaźników wydajności stosując narzędzia takie jak RRDtool.
3. Zastosowanie mechanizmów PAM (Pluggable Authentication Modules) do implementacji restrykcji i krytycznych zasobów systemowych.
4. Używanie /proc/sys, sysctl oraz /sys do sprawdzania i modyfikowania ustawień uruchamiania w jądrze systemu.
5. Używanie narzędzi takich jak dmesg, dmidecode, x86info, sosreports etc. do sprawdzania konfiguracji sprzętowej systemu.
6. Analizowanie zachowania systemu i aplikacji przy użyciu narzędzi : ps, strace, top oraz Valgrind
7. Konfiguracja uruchamiania systemu stosując skrypty SystemTap
8. Ustawianie priorytetów nowych oraz istniejących procesów
9. Konfiguracja systemu, tak żeby wspierał alternatywne rozmiary stron  aplikacji, które używają dużej ilości pamięci
10. Wybór najlepszej wersji aplikacji do uruchomienia w systemie, spośród wykonujących takie same lub podobne zadania względem wydajności. 
11. Konfigurowanie zasobów dyskowych dla optymalnej wydajności przy użyciu takich mechanizmów jak SWAP, I/O, wybór algorytmu szeregowania, szablonu systemu plików i inne
12. Konfigurowanie zachowań jądra systemu, przez zmianę parametrów modułu.
13. Obliczenie wielkości buforów sieciowych, opartych na znanych ilościach, takich jak przepustowość, czasu transferu i ustawieniu systemu buforów na podstawie tych obliczeń
14. Wybranie i konfiguracje tuningowanych profili
15. Zarządzanie wykorzystaniem zasobów systemu stosując kontrolę grupową